ÇOCUKLAR İÇİN SİYASİ HAKLAR – AYRIMCILIK

Ayrımcılık,  bir kişiye aynı konumda olan bir başka kişiye göre daha kötü biçimde davranılmasıdır. Ayrımcılığın gerekçesi olarak, farklı bir ırk, mezhep, inanç, etnik köken, ulus ya da din gösterilebilir. Ayrımcılığın içerisinde, tehdit, düşmanlık, aşağılayıcı ya da onur kırıcı bir  tavır bulunmaktadır. İnsanlar kendilerinden farklı görünenlere ayrımcılık yapmaya ve onları yargılamaya kolaylıkla yönelebilirler. Cinsiyetiniz ya da ülkeniz farklı diye ayrımcılığa uğradığınız oldu mu hiç? Şöyle bir düşünün; sizin de insanları sadece görünüşlerine bakarak yargıladığınız oldu mu[1]?

“Ülkemden ayrılana kadar ırkçılığın ne olduğunu bilmiyordum. Ülkem Sierra Leone’den ayrılmak üzere uçağa bindim. Uçak önce Belçika’ya indi, oradan başka bir uçakla Londra’ya uçtum. Daha uçaktan iner inmez, beyazlar yanımdan rahatça geçerlerken, her türlü seyahat belgem tam olmasına karşın pasaportum elimden alınıp, bir köşede sorguya çekildim. Çok şaşırdım ve siyah bir insan olarak kendimi aşağılanmış hissettim.

Bu, bana yönelik bir seri ırkçılığın ilkiydi. Londra’nın kuzeyindeki küçük bir kasaba olan Buntingford’da bir ailenin yanında kalıyordum. Bir akşam kasabada yürüyüşe çıktım. 45 dakika sonra, bir polis minibüsü yanımda durdu ve polislerden biri dışarı çıkarak bana, ‘Etrafta tuhaf birinin dolaştığına dair bir bilgi aldık, ’ dedi. Bana yaptığı bu açıklama karşısında şaşırıp kalmıştım. Sonra kendi kendime sordum, ‘Bunun nedeni siyah olmam mı?’

Irkçılıkla üçüncü kez, Londra’da bir gece evime dönmek için bir taksiye gereksinim duyduğumda karşılaştım. Garip bir biçimde hiçbir taksici durup beni arabasına almıyordu. Cebimde taksi parası vardı ve ben orada buz gibi soğuk bir havada durmuş, evlerine giden beyaz insanları seyrediyordum. Bu gerçek bir ırkçılıktır[2].

Bir kişiye karşı ayrımcılık demek, o kişinin siyasal, sivil, ekonomik, toplumsal veya kültürel haklarından tam olarak yararlanmasını engellemek demektir. Ayrımcılık temel bir insan hakları ilkesine ters düşer. Tüm insanların insanlık onuru bakımından eşit olması ve aynı temel haklardan yaralanması gerekmektedir[3]. İnsanlar, devlet adına yetki kullananlar, belediye, okul, hastane, yurt ve benzeri diğer kurumların görevlileri çocuklara eşit bir şekilde davranmalıdır. Irk, din, inanç, mezhep ve etnik ayrımcılık yapılmamalıdır.

[1] Hakların İçin Ayağa  Kalk, s. 18.

[2]  Sheku Syl Kamara, 22, Sierra Leone, Hakların İçin Ayağa Kalk, s. 18.

[3] Pusulacık, Çocuklar İçin İnsan Hakları Eğitimi Kılavuzu, İstanbul bilgi Üniversitesi yayınları, İstanbul 2010, s. 214.